Marsibil Erlendsdóttir býr á einum afskekktasta bæ landsins og austar er ekki hægt að aka. Hún fluttist að Dalatanga þegar hún var ung stelpa og hefur verið þar allar götur síðan. Þar skiptir veðrið meira máli en víðar annars staðar enda kemur fyrir að Dalatangi lokist af heilu mánuðina. En Marsibil vill hvergi annars staðar búa og segist una sér best í einangruninni. Á Dalatanga líður Marsibil vel, ein á fjöllum með góðan hund eða rollur. Þetta er tanginn hennar.