Το τρίτο επεισόδιο καλύπτει τα χρόνια πυρετώδους δημιουργίας 1971-72, όπου ο Σαββόπουλος παίζει πρώτα στο Ροντέο κι έπειτα στο Κύτταρο της οδού Αχαρνών και ηχογραφεί τους πιο επιδραστικούς ίσως, για την εξέλιξη της ελληνικής μουσικής, δίσκους του. Ο ίδιος εκμυστηρεύεται για πρώτη φορά τις πηγές της έμπνευσής του, τους δρόμους μέσα από τους οποίους γεννήθηκαν τραγούδια θρυλικά, όπως ο "Μπάλλος", το "Ζεϊμπέκικο" ή η "Μαύρη Θάλασσα". Οι παραστάσεις, στο Κύτταρο ειδικά, είναι ένα μεγάλο καλλιτεχνικό αλλά και κοινωνικοπολιτικό γεγονός στην Αθήνα της εποχής. Το Κύτταρο γίνεται η πρώτη σύγχρονη μουσική σκηνή στην Αθήνα με αυτό το μοναδικό πρόγραμμα που ξεκινούσε με τον Τζίμη τον Τίγρη, συνέχιζε με ηπειρώτικο κλαρίνο κι έπειτα η μουσική συνδυαζόταν με τις παραστάσεις Καραγκιόζη του Ευγένιου Σπαθάρη και τις κινηματογραφικές σκηνές του Λάκη Παπαστάθη. Η Δόμνα Σαμίου οργάνωνε τις βραδιές της Δευτέρας, ενώ τις Τρίτες, ο Ηλίας Πετρόπουλος παρουσίαζε τους συνθέτες του ρεμπέτικου.