Baldur Rafnsson var orðinn leiður á lífinu í höfuðborginni og langaði að verja meiri tíma með fjölskyldunni. Þegar færi gafst festi hann ásamt konu sinni kaup á jörðinni Vattarnesi og fjölskyldan fluttist þangað búferlum. Innan um fugla, fiska, sauðfé og náttúrudýrð Skrúðs líður honum vel. Skrúður er griðastaður hans, eyjan hans.
Anna Birna Þráinsdóttir lögfræðingur ákvað dag einn að einfalda líf sitt sem fram að því hafði einkennst af mikilli streitu og álagi. Í hönd fór „einföldunin mikla“. Hún settist að undir Steinafjalli í Eyjafjöllum þar sem hún ræktar kál og heldur kindur. Þar líður henni vel enda jörðin sú fegursta á landinu, að hennar sögn. Og Steinafjall er fjallið hennar.
Arnar Ingi Tryggvason átti þá ósk heitasta þegar hann var strákur að verða bóndi. Þegar hann var á þrítugsaldri gafst tækifærið og hann greip það. Hann settist að í Öxnadal ásamt konu sinni og ungum börnum og bústörfin eiga hug hans allan. Þegar færi gefst röltir hann upp brekkurnar og tæmir hugann. Í náttúrunni finnur hann alltaf eitthvað nýtt og hann fær aldrei nóg af fegurðinni í Öxnadal. Þetta er dalurinn hans.
Marsibil Erlendsdóttir býr á einum afskekktasta bæ landsins og austar er ekki hægt að aka. Hún fluttist að Dalatanga þegar hún var ung stelpa og hefur verið þar allar götur síðan. Þar skiptir veðrið meira máli en víðar annars staðar enda kemur fyrir að Dalatangi lokist af heilu mánuðina. En Marsibil vill hvergi annars staðar búa og segist una sér best í einangruninni. Á Dalatanga líður Marsibil vel, ein á fjöllum með góðan hund eða rollur. Þetta er tanginn hennar.